Çocukluğumdan kalma ilhamlar

Zamanın Saklambacı

Nerden baksan,
Milatlar öncesindeydi.
Bir kamyonun sırtında
Salıncaklar açardı.
Kaçardı yara bereler,
Ben kovalardım
Topal bir bisikletle,
Üç nala tepelere koşardım.

Nerden baksan,
Dünya’daki ilk günlerimdi.
Ben ayçiçekleriyle
Saklambaç oynardım.
Bulamazdım kendimi,
Onlara sorardım.
Güneş ebelediğinde bile ayı,
Gözlerimi kapatmazdım.

Nerden baksan,
Büyümüştüm
Saatlere sığmayacak kadar.
Saplarına kendimi attığım
Biçilmiş tarlalarda
Cenaze törenleri…
Merhum fareler ve kuşlar.
Aslında hâlâ küçüktüm,
Çamur pastalarıma
Mum bulamayacak kadar.

Nerden baksan,
Zengindim.
Tahtadan,
Şeffaf duvarlı dükkânımda;
Satacak hep,
Hep fazladan bir şeyim var.
Yağdırırdım gökten
Karınca yollarına sadakalar.
Dört cebimin dördü de
Elmayla doluydu,
Hem de taşacak kadar.

Nerden baksan,
Şurada bir yerdeydi.
Elimi uzatmadan,
Kızartan arkadaşlarım,
Makamı arttıran
Ağaç zirveleri
Ve terk edilmiş binalar.
Külden bir okulda
Hâlâ öğrenecek çok şey var;
Mesela dostluk
Ya da cesur olmak…

Nerden baksan,
Eğlenmeyi bildiğim zamanlardı.
Çiftlik temalı sahnemiz,
Araba süslerinden kostümler,
Dans koreografileri…
Bir de
Maskesiz partimizde
Sevgi katılmış puding –
İçinde yüzen kurabiyelerken
Ya yerken ya gülerken
Bizdik boğulan.

Nerden baksan,
Varisiydim sanki
İmparator dedemin.
Her yer benim ki,
Her yerdeydim.
Tanırlardı beni,
Utanırdım hepsinden.
Etrafımı saran sorularla
Kaçardım
Yetişkin bölgelerden.

Nerden baksan,
Upuzun bir masaldı
Hemen biten.
Kayalar üzerinde
Hazine haritaları,
Dördüncü dünya savaşı gibi
Sokak savaşları.
Çomağı sokmadan
Saldıran arı kovanları,
Evden kaçan kediler –
Sanırım onları
Ayağımızda sallamamalıydık.

Nerden baksan,
Başka bir boyuttaydık.
Oyuncak,
Minyatür evleri sevmezdim.
Benimki tuğladan ve
İçinde gerçek insanlar vardı.
Yola çıktığımda yoldaşım
Beyaz bir Rin Tin Tin.
Tek farkla,
Ondan daha zekisini
Asla bulamadım.

Nerden baksan,
Eski güzel bir anıydı.
Sanırım gece oynadığımız
Saklambaçlardan birinde
Hâlâ kayıbım.
Her yazın sonunda
Ettiğim firarlardan birinde
Başarmış da olabilirim.
Baksana,
Dönmedim.
Hâlâ o iki tepenin arasındayım.

— Asral

Sizi şiirden yapılmış bir zaman makinesi ile çocukluğuma götürmek güzeldi.

Güzel şiirlerde tekrar buluşmak üzere…